Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

Εφηβεία και κάπνισμα


Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη Δημοσιογράφος.

 Οι έφηβοι αποτελούν μία κοινωνική ομάδα που είναι εξαιρετικά επιρρεπής στο ξεκίνημα του καπνίσματος. Οι λόγοι είναι πολλοί και διάφοροι, από την ίδια την επαναστατική φύση των εφήβων που θέλει να αντιβαίνει σε κάθε απαγόρευση μέχρι την επιθυμία πολλών νέων να γίνουν αποδεκτοί από την παρέα και τους φίλους τους.

Το κάπνισμα είναι μία από τις πιο βλαβερές συνήθειες που μπορεί να υιοθετήσει ένας άνθρωπος. Οι συνέπειες του στην ανθρώπινη υγεία είναι πολλές και διάφορες, με πρώτη και κυριότερη τη δημιουργία καρκίνου στον πνεύμονα, στο λάρυγγα όπως και σε άλλα όργανα του ανθρώπινου σώματος μέχρι σοβαρές καρδιοπάθειες και μεγαλύτερο κίνδυνο για εγκεφαλικό και έμφραγμα. Η νικοτίνη που περιέχει, ‘’χτυπάει’’ στο κέντρο του εγκεφάλου δημιουργώντας χαλάρωση και εξάρτηση, με αποτέλεσμα ο καπνιστής να εθίζεται σε αυτή του τη συνήθεια και να μην μπορεί να την αποχωριστεί.

 Τα νεαρά άτομα που βρίσκονται στην εφηβεία, γίνονται αποδέκτες πολλών ερεθισμάτων και μηνυμάτων που ταυτίζουν τον καπνιστή και την καπνίστρια με ένα άτομο εξαιρετικά ποθητό που διακατέχεται από έντονη σεξουαλικότητα. Διάσημοι σταρ του σινεμά απαθανατίζονται την ώρα που καπνίζουν ως σύμβολα άκρατης σεξουαλικότητας και έντονης ανδροπρέπειας ή θηλυπρέπειας, ως είδωλα που δημιουργούν τη σεξουαλική επιθυμία και τον πόθο. Αυτό δημιουργεί στον έφηβο την επιθυμία να θέλει να τους μοιάσει ακριβώς επειδή και εκείνος έχει ανάγκη να αισθανθεί ποθητός και αποδεκτός.

Επιπροσθέτως, πολλοί έφηβοι μπορεί να επηρεάζονται από τους γονείς τους οι οποίοι μπορεί να είναι και οι ίδιοι καπνιστές. Τέλος, μπορεί απλώς να αποζητούν μία συντροφιά για να ξεφύγουν από την επώδυνη και βαθιά εφηβική μοναξιά όταν αισθάνονται πως δεν μπορεί κανείς να αφουγκραστεί τις αγωνίες και τις επιθυμίες τους.

Είναι ιατρικά διαπιστωμένο πως όσο πιο νωρίς ένας έφηβος ξεκινήσει το κάπνισμα, τόσο πιο επιρρεπής είναι σε διάφορες μορφές καρκίνου ή καρδιοπάθειες (ένας έφηβος που ξεκινάει το κάπνισμα στα δεκαπέντε έχει περισσότερες πιθανότητες να νοσήσει στην ενήλικη ζωή του από κάποια σοβαρή πάθηση από εκείνον που θα ξεκινήσει το κάπνισμα στα τριάντα του). Χωρίς αυτό, φυσικά, να αναιρεί σε κανένα βαθμό τις άσχημες συνέπειες που έχει το κάπνισμα σε κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως ηλικιακής ομάδας.

Πώς θα μπορούσε να έφηβος να αποφύγει το κάπνισμα, όσο και αν οι κοινωνικές του συναναστροφές τον πιέζουν να το ξεκινήσει; Και πώς η οικογένεια και το σχολείο μπορούν να δράσουν και να ενημερώσουν πιο αποτελεσματικά;

Ένας έφηβος μπορεί να αποκτήσει άποψη και γνώμη και να μη δέχεται να μυείται σε καμία συνήθεια απλά και μόνο μπορεί να το κάνουν κάποιοι φίλοι του. Είναι σημαντικό ο έφηβος να μάθει από μικρός πως πρέπει να λέει και ‘’όχι’’ και πως δε χρειάζεται να είσαι φερέφωνο για να γίνεις αγαπητός και αποδεκτός.

 Η ενασχόληση του εφήβου με τον αθλητισμό είναι ένας αποτελεσματικός και διδακτικός τρόπος. Ο αθλητισμός μυεί τον άνθρωπο σε έναν υγιεινό τρόπο ζωής, ο έφηβος μαθαίνει την ευγενή άμιλλα και την αξία της σωματικής και πνευματικής υγείας. Είναι αποδεδειγμένο πως όσο περισσότερο ασχολείται ένας νέος άνθρωπος με ένα οποιοδήποτε άθλημα τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες να αποκτήσει μία συνήθεια όπως το τσιγάρο ή την κατάχρηση αλκοόλ. Η άσκηση μειώνει την επιθυμία για καπνό και αλκοόλ και αποτελεί τη βάση για την υιοθέτηση ωφέλιμων συνηθειών, όπως επαρκής ύπνος ή σωστή και ισορροπημένη διατροφή.

Τα σχολεία, επιπλέον, θα μπορούσαν να διοργανώνουν συχνότερα ενημερωτικές εκδηλώσεις στις οποίες θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο να θίγονται ακανθώδη θέματα όπως η χρήση απαγορευμένων ουσιών, τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, το ντόπινγκ, το αλκοόλ, το κάπνισμα.

Και επειδή δεν υπάρχει σπουδαιότερη συμβουλή από το παράδειγμα, θα ήταν ακόμα πιο αποτελεσματικό οι γονείς να δείχνουν ότι δεν καπνίζουν ή ακόμα και αν καπνίζουν να δείχνουν ότι κάνουν προσπάθεια να το σταματήσουν ή να το μειώσουν. Ο έφηβος παρατηρώντας αυτό θα παραδειγματιστεί περισσότερο από μία απλή συμβουλή ή παραίνεση.

Η σωστή ενημέρωση είναι το όπλο με το οποίο πορευόμαστε , χτίζοντας από την εφηβεία μας μία προσωπικότητα που δε θα χρειαστεί να ξεκινήσει ποτέ το κάπνισμα και για κανένα λόγο.

http://koukfamily.blogspot.com/


Μπορείς να αλλάξεις τα πάντα , άν αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι!
Αντι-Αισθητικά Νέα

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2018

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα Αγίου Όρους (Βυζαντινά).


Άναρχος Θεός καταβέβηκεν και εν τη Παρθένω κατώκησεν. Βασιλεύς των όλων και Κύριος, ήλθε τον Αδάμ αναπλάσασθαι. Γηγενείς σκιρτάτε και χαίρετε, τάξεις των Αγγέλων ευφραίνεσθε. Δέξου Βηθλεεέμ τον Δεσπότη σου, Βασιλέα πάντων και Κύριον. Εξ ανατολών μάγοι έρχονται, δώρα προσκομίζοντες άξια. Τρεις τας υποστάσεις εγνώκαμεν Πατέρα, Υιόν και Πνεύμα Άγιον. Φως εν τω σπηλαίω ανέτειλεν και τοις εν τω σκότει επέλαμψεν. Χαίρουσα η κτίσις αγάλλεται και πανηγυρίζει ευφραίνουσα. Ψάλλοντες Χριστόν τον Θεό ημών τον εν τω σπηλαίω τικτόμενον. Ω Παρθενομήτωρ και Δέσποινα σώζε τους εις Σε καταφεύγοντας.

1698 Ιβηρίτης Κυπριανός



Μπορείς να αλλάξεις τα πάντα , άν αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι!
Αντι-Αισθητικά Νέα

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2018

Δε ζούμε πια, τρέχουμε.



Όλο τρέχουμε, κάτι να προλάβουμε, κάτι να κάνουμε, κάποιον να δούμε, κάτι να πληρώσουμε, κάτι να ακούσουμε, κάτι να μάθουμε, κάτι να διαβάσουμε, κάτι. Απ’ τη στιγμή που ανοίγουμε τα μάτια μας μέχρι να τα κλείσουμε, τρέχουμε.

Ακόμα και τις στιγμές που ξεκουραζόμαστε, ακόμα και στον ελεύθερο χρόνο μας, ακόμα και τότε κάτι πρέπει να κάνουμε. «Τι κάνεις;». «Τίποτα» (αυτή είναι η πιο ανησυχητική απάντηση). «Τι κάνεις;». «Τρέχω»(αυτή είναι η πιο συνηθισμένη απάντηση).

Αν μείνεις για μια ώρα χωρίς να κάνεις τίποτα, απλώς κοιτώντας τον τοίχο ή το δέντρο απέναντι, αισθάνεσαι ενοχές. Αν σε δουν να μένεις έτσι για μια ώρα, χωρίς να κάνεις τίποτα, απλώς κοιτώντας τον τοίχο ή το δέντρο απέναντι, θα σου προτείνουν »αντικαταθλιπτικά». Γιατί πέρα από τις δουλειές που πρέπει να κάνεις, πέρα από τα καθήκοντα σου, θα μπορούσες να αξιοποιήσεις αυτή την ώρα, διαβάζοντας, ακούγοντας μουσική, κάνοντας γυμναστική -αντί να χάνεις το χρόνο σου.

Λες και η ώρα του ρεμβασμού είναι χαμένη ζωή. Λες και η υπόλοιπη ζωή, όπου όλο τρέχουμε κάτι να προλάβουμε, είναι κερδισμένη ζωή. Ακόμα και τα παιδιά μας τα γαλουχούμε με το ιδανικό της άοκνης προσπάθειας.

Ερεθίσματα, ακόμα περισσότερα ερεθίσματα, καταιγισμός ερεθισμάτων από την κούνια, μην τυχόν και δεν ακούσει Μότσαρτ, μην τυχόν και δεν μιλήσει ως τα δύο, και περισσότερα ερεθίσματα μετά, και παιχνίδια εκπαιδευτικά και διάβασμα και μουσική προπαιδεία και εξωσχολικές δραστηριότητες και εποικοδομητικό παιχνίδι (λες και το παιχνίδι μπορεί να είναι κάτι άλλο) και dvd και τάμπλετ και κολυμβητήριο και δύο ξένες γλώσσες από νωρίς (γιατί τότε μαθαίνουν πιο εύκολα), τα παιδιά μας τρέχουν πίσω μας κι αυτά. Τρέχουμε εμείς, τρέχουν και τα παιδιά μας.

Πρέπει πάντα να κάνεις κάτι, να μην «χάνεις τον καιρό σου», να μη σπαταλάς τον καιρό σου. Όμως αυτή η άδεια ώρα είναι ανάγκη του ανθρώπου. Όταν αφήνουμε τον νου μας να αδειάσει, τότε πλησιάζουμε περισσότερο τον πυρήνα μας. Γιατί όλα όσα μάθαμε κι όλα όσα μαθαίνουμε, όλα όσα κάνουμε και όλα όσα τρέχουμε να προλάβουμε (all that you give, all that you deal, all that you buy -beg, borrow or steal), είναι ενδύματα του νου και όταν τον νου τον βαρυφορτώνεις τότε αυτός, αναπόφευκτα κάποια στιγμή, καταρρέει.

Οι ψυχικές ασθένειες είναι η πανδημία του σύγχρονου πολιτισμού. Κατάθλιψη, ψυχαναγκασμοί, φοβίες και κυρίως άγχος.
Γιατί τρέχουμε. Τρέχουμε να προλάβουμε τη ζωή και δεν καταλαβαίνουμε ότι η ζωή έχει μείνει πίσω. Αυτό που κυνηγάμε είναι η fata-morgana των προσδοκιών που πρέπει να έχουμε.

Γιατί πρέπει να είμαστε επιτυχημένοι, πρέπει να έχουμε περισσότερα λεφτά, πρέπει να είμαστε καλλιεργημένοι-έξυπνοι-όμορφοι-γυμνασμένοι-αδύνατοι-χαρούμενοι-ευτυχισμένοι, πρέπει να έχουμε τα πιο έξυπνα παιδιά, και πρέπει να ξεπεράσουμε τους άλλους, να έχουμε περισσότερα λεφτά από τους άλλους, να είμαστε πιο καλλιεργημένοι-έξυπνοι-όμορφοι-γυμνασμένοι-αδύνατοι-χαρούμενοι-ευτυχισμένοι από τους άλλους…

Πρέπει να κάνουμε, πρέπει να είμαστε, πρέπει να έχουμε κάτι παραπάνω και κάτι παραπάνω και όλο τρέχουμε για να το έχουμε και όλο πασχίζουμε για να πετύχουμε αυτό το κάτι παραπάνω, αυτό το μεγάλο, και τελικά έρχεται μια στιγμή όπου καταλαβαίνεις ότι έχασες εκείνο το μικρό και «λίγο παρακάτω» που είχες.

Δεν απόλαυσες το σώμα σου και την νεότητα σου, γιατί πάντα ήθελες να είσαι πιο αδύνατος/η, πιο όμορφος/η, πιο sexy, πιο Μπραντ Πητ/Αντζελίνα Τζολί. Όταν όμως είσαι ογδόντα χρονών και κοιτάς τις φωτογραφίες της νεότητας καταλαβαίνεις ότι ήσουν πιο όμορφος/η απ' όσο πίστευες τότε. Δεν απόλαυσες τον σύντροφο σου, γιατί διαρκώς γκρίνιαζε και δεν έβγαζε αρκετά λεφτά, και δεν ήταν αρκετά ρομαντικός-όμορφος-ερωτικός και γιατί δεν πρόλαβες να ασχοληθείς μαζί του, είχατε το τρέξιμο.

Αλλά στα ογδόντα, όταν πια δεν θα τον έχεις δίπλα σου, νοσταλγείς τη γκρίνια του και τα ελαττώματα του και εκείνον τον χαζό τρόπο που σου έλεγε: «Ε, ναι, σ’αγαπώ. Πάλι τα ίδια θα λέμε;»

Δεν απόλαυσες τα παιδιά σου, γιατί έπρεπε να τα στείλεις στον παιδικό σταθμό ώστε να μπορείς να τρέχεις για να τους προσφέρεις τα πάντα και έπρεπε να τα προετοιμάσεις για το νηπιαγωγείο, να τα στείλεις διαβασμένα στο δημοτικό, να τα στείλεις να μάθουν αγγλικά-γαλλικά-μουσική-θέατρο-μπαλέτο-υπολογιστές, και έπρεπε να διαβάζουν όλη μέρα για να περάσουν στο πανεπιστήμιο και μετά έφυγαν από το σπίτι πριν να το καταλάβεις. Και στα ογδόντα σου, κοιτάς τις φωτογραφίες των παιδιών σου και καταλαβαίνεις ότι δεν πρόλαβες να τα αγκαλιάσεις όσο ήθελες, δεν πρόλαβες να παίξεις μαζί τους, γιατί έπρεπε να τρέχεις και έπρεπε να τρέχουν κι εκείνα.

Κοιτάς πίσω και καταλαβαίνεις ότι δεν πρόλαβες τίποτα. Ούτε τους φίλους σου να δεις, ούτε τους γονείς σου να καταλάβεις, ούτε έρωτες να ζήσεις, ούτε να χορέψεις, ούτε να κάνεις αυτά που θεωρούσες σημαντικά όταν ήσουν παιδί. Κι αυτό σου φαίνεται παράξενο.


Όλο έτρεχες κι όμως δεν πρόλαβες. Γιατί έτρεχες τότε; Για να πληρώσεις όλους τους λογαριασμούς; Μα ακόμα χρωστάς και νέοι λογαριασμοί έρχονται κάθε μέρα. Και καταλαβαίνεις ότι έτρεχες για να επιβιώσεις. Λυπάμαι που στο λέω, αλλά τώρα, στα ογδόντα, δεν έχεις χρόνο για τύψεις.

Πάρε μια βαθιά ανάσα και άδειασε τον νου σου.
Μην τρέχεις πια. Στάσου!

Κι αν δεν είσαι ογδόντα, αν έχεις μικρά παιδιά, πιάστα απ’ το χέρι, αγκάλιασέ τα, παίξε μαζί τους.
Τόσο γρήγορα, πριν να το καταλάβεις, δεν θα θέλουν να τα κρατάς απ’ το χέρι, δεν θα είναι παιδιά. Στάσου! Πάρε μια ανάσα.

«Η μοναξιά του δρομέα μεγάλων αποστάσεων» είναι ένα διήγημα του Άλαν Σίλιτοου. Έγινε ταινία από τον Τόνι Ρίτσαρντσον, το 1962 και τραγούδι από τους Iron Maiden.

Υ.Γ. Τα παιδιά σήμερα έχουν μεγαλύτερο άγχος από ότι ένας τρόφιμος ψυχιατρείου του 1950. Πράγμα που είναι αρκετά τρομακτικό αλλά δεν εκπλήσσει. Ο μισός ανθρώπινος πληθυσμός σήμερα υποφέρει από σύνδρομα άγχους και κατάθλιψης.

https://sanejoker.info/

Μπορείς να αλλάξεις τα πάντα , άν αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι!
Αντι-Αισθητικά Νέα

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

"Αν δεν αραίωσες τις φιλίες σου, αν δεν σε εγκατέλειψαν οι φίλοι σου, αν δεν άρχισαν οι άλλοι να σε ειρωνεύονται...


"Αν δεν αραίωσες τις φιλίες σου, αν δεν σε εγκατέλειψαν οι φίλοι σου, αν δεν άρχισαν οι άλλοι να σε ειρωνεύονται τότε να ξέρεις ότι δεν έκανες βήμα στον Χριστιανισμό.

Γιατί ο Χριστός γεννάται στην καρδιά εκείνου του ανθρώπου, όπου έχουν πεθάνει όλοι οι άλλοι θεοί μέσα του (ο θεός της μόδας, ο θεός της σαρκός, ο θεός του εγωισμού).
Ο Θεός έχει αξιοπρέπεια και σε αφήνει να κάνεις τη ζωή σου, αν νομίζεις ότι η παρουσία Του μέσα σου είναι αποπνικτική.
Μόνο αν Του ζητήσεις να έρθει, με όλη σου την καρδιά, αποβάλλοντας πρώτα τα σκουπίδια που έχεις μέσα σου, θα έρθει μέσα στην καρδιά σου..."

+ Δ. Παναγόπουλος.

Μπορείς να αλλάξεις τα πάντα , άν αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι!
Αντι-Αισθητικά Νέα

Σάββατο, 28 Ιουλίου 2018

...ένας διαφορετικός εσπερινός της αγάπης


ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ευδαιμονεί τότε αποξεχνά συνήθως τους γύρω του και πολλές φορές πέφτει και στην διχόνοια. Πράγμα πολύ σύνηθες για εμάς τους Έλληνες. Όταν όμως έρθει μία γενική συμφορά και τα δεινά αγγίξουν όλους τότε οι άνθρωποι συσπειρώνονται και γίνονται ένα.Όπως στην πρόσφατη φονική πυρκαγιά  της Νέας Μάκρης.
Πολλούς που κάηκαν από την φωτιά ,έστω και αν πριν λίγο δεν γνώριζαν καν ο ένας τον άλλον,τους βρήκανε εναγκαλισμένους με ομοψυχία σαν να δίνανε την τελευταία συγχώρηση και ασπασμό στον εσπερινό της αγάπης και της ζωής τους.

π.Διονύσιος Ταμπάκης

Μπορείς να αλλάξεις τα πάντα , άν αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι!
Αντι-Αισθητικά Νέα

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2018

Γιατί συγκινεί τόσο το ποδόσφαιρο;


Από τον π.Θεμιστοκλή Μουρτζανό

Το ποδόσφαιρο συγκινεί εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη. Ποδοσφαιρικές ομάδες με οπαδούς εντός και εκτός συνόρων, τεράστια ποσά για μεταγραφές, εισιτήρια, τηλεθέαση, εμπορικά προϊόντα, αθλητικά ΜΜΕ, διαδίκτυο, στοίχημα, καθήλωση και πάθος. Εξηλιθίωση των μαζών, όπιο των λαών ή ψυχαγωγία, ομαδικότητα και ταλέντο, αίσθημα του ανήκειν, εκτόνωση από τη φτώχεια και την ανία εξαιτίας της χαράς του παιχνιδιού και των ηρώων παικτών είναι οι αντικρουόμενες κριτικές που ακούγονται, με ενδιαφέροντα επιχειρήματα.

Εχει νόημα όμως να συζητάμε όταν η τηλεόραση και το διαδίκτυο επί έναν μήνα μας βομβάρδισαν με τους αγώνες του Μουντιάλ, με αναλύσεις πριν και μετά, με το αίσθημα ότι, αν δεν παρακολουθούμε, τότε είμαστε εκτός κόσμου; Διότι, είτε μας αρέσει είτε όχι, πέρα από το εμπορικό και το ψυχαγωγικό κομμάτι, το ποδόσφαιρο είναι ένας από τους σύγχρονους τρόπους κατανάλωσης του χρόνου, αλλά και ανάπτυξης πάθους για κάτι που δεν μας κλείνει στον εαυτό μας, αλλά μας κάνει να αισθανόμαστε ότι έχουμε λόγο να ζούμε, να περνάμε καλά.

Μικρότεροι και μεγαλύτεροι πάσχουμε σήμερα από ανία. Σε έναν πολιτισμό ταχύτητας, στον οποίο, για να μετάσχουμε, καλούμαστε με τη βοήθεια της τεχνολογίας να ενημερωνόμαστε συνεχώς, να σχολιάζουμε συνεχώς, να ταξιδεύουμε συνεχώς, να αλλάζουμε προτιμήσεις, σχέσεις, να ανανεωνόμαστε για να μη βαριόμαστε, το πρόβλημα του ελεύθερου χρόνου είναι πληγή.

Παλαιότερα παίζαμε μπάλα στη γειτονιά. Παρακολουθούσαμε κάποιους μεγάλους αγώνες ή την «Αθλητική Κυριακή» και ήμασταν συντονισμένοι στην απευθείας μετάδοση του ραδιοφώνου. Το ποδόσφαιρο όμως ήταν η διασκέδαση της Κυριακής και μάλιστα μετά το μεσημεριανό τραπέζι. Γι' αυτό και το Μουντιάλ ήταν ένα γεγονός ποδοσφαιρικής πανδαισίας, επειδή δεν ήμασταν «μπουχτισμένοι».

Σήμερα έχουμε μετατραπεί σε θεατές, αφού τόσο η γειτονιά όσο και το σχολείο δεν περιλαμβάνουν χώρους για ποδόσφαιρο, ενώ το FIFAPro και άλλα παιχνίδια της κονσόλας εκτονώνουν με την ταχύτητα των χεριών ό,τι περιλάμβανε τα πόδια ως προαπαιτούμενο. Το σπίτι και η ατομικότητα αντικατέστησαν την έξοδο και την παρέα.

Παράλληλα, ζούμε σε μια εποχή αρκετά «νερόβραστη», στην οποία δεν μας λέει πολλά το να παθιαζόμαστε για κάτι ή για κάποιους, εφόσον οι περισσότερες σχέσεις είναι «μιας χρήσεως» ή δυσκολευόμαστε να επενδύσουμε σ' αυτές, καθώς κάτι τέτοιο προϋποθέτει μοίρασμα και πιθανότητα ήττας. Το ποδόσφαιρο όμως, εκτός από τη συναρπαστικότητα και την ανατροπή που κρύβει, μας κάνει να ερωτευόμαστε την ομάδα, τον παίκτη, την επικράτηση εις βάρος του άλλου, μας κάνει να εκτονωνόμαστε, ακόμα και βρίζοντας, ενώ πάντοτε μπορούμε να αποδώσουμε την ήττα της ομάδας μας σε παράγοντες όπως η ατυχία, η διαιτησία -αν και το νέο σύστημα VAR που εισήχθη στο Μουντιάλ μάλλον μειώνει την επίδραση του ανθρώπινου λάθους-, ο προπονητής, και να ελπίσουμε ότι την επόμενη φορά θα χαμογελάσουμε. Κι όλα αυτά σχετικά ανέξοδα για τον εαυτό μας, αφού η ομάδα είναι μια αγάπη που διαρκεί.

Η Εκκλησία θα μπορούσε, χωρίς να απορρίπτει την επίδραση του ποδοσφαίρου στη ζωή μας, να καταγγείλει την υποκρισία όσων τη μέμφονται που δεν λύνει το πρόβλημα της φτώχειας στον κόσμο, επικαλούμενη τα δισεκατομμύρια του ποδοσφαίρου με τα οποία ο κόσμος θα μπορούσε να βοηθήσει, και να επισημάνει ότι ο χρόνος και το πάθος δεν θέλουν υποκατάστατα αλλά πίστη και αγάπη. Η Θεολογία είναι τελικά η απάντηση σε όλες τις προκλήσεις της σύγχρονης ζωής!

https://www.facebook.com/OrthodoxiAlitheia/

Μπορείς να αλλάξεις τα πάντα , άν αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι!
Αντι-Αισθητικά Νέα

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

Υπάρχει συσχέτιση μεταξύ αρχαιοελληνικής θρησκείας και αρχαιοελληνικού πολιτισμού;



Έχει την παραμικρή σχέση η αρχαιοελληνική φιλοσοφική και επιστημονική σκέψη με την επίσης αρχαιοελληνική πολυποίκιλη θρησκευτική παράδοση; Ασφαλώς όχι! Δεν το λέμε εμείς αλλά η ίδια η ιστορία, όπως θα δούμε, εν συντομία, στη συνέχεια της ανακοίνωσής μας.

Μόνο που δεν συμμερίζονται τα διδάγματα της ιστορίας και την κοινή λογική, κάποιοι σύγχρονοι «σούπερ-έλληνες», οι οποίοι, προσβλέποντες στην «σωτηρία», η οποία, κατ’ αυτούς, θα έλθει από την αρχαία Ελλάδα, την αποθεώνουν. Πιστεύουν πως η λύτρωση της Ελλάδος και η αναγέννησή της «περνά» μέσα από την επιστροφή στον αρχαιοελληνικό πολιτισμό και γενικά την αρχαιοελληνική παράδοση. Μόνο που ως «αρχαιοελληνικό πολιτισμό» θεωρούν συλλήβδην άκριτα ολόκληρη την αρχαιοελληνική παράδοση, μαζί με όλα τα πολλά θετικά και τα αρνητικά της στοιχεία!


Ένα δε από τα αρνητικά στοιχεία της αρχαιοελληνικής παράδοσης είναι αναμφίβολα η πολυποίκιλη και ακαθορίστων ορίων, αρχαιοελληνική θρησκευτική παράδοση, την οποία λανσάρουν σύγχρονοι νεοέλληνες λάτρεις της, ως «την πιο εξευγενισμένη θρησκεία της ανθρωπότητας», όπως υποστηρίζουν και η οποία «γέννησε το αρχαιοελληνικό πολιτιστικό θαύμα» και γι’ αυτό την αναβίωσαν, την ακολουθούν οι ίδιοι και θέλουν να την επιβάλλουν σε όλους τους Έλληνες, ως δήθεν «αναπόσπαστο στοιχείο του ελληνισμού», ότι δήθεν «δεν νοείται Έλληνας που να μην ακολουθεί την αρχαιοελληνική θρησκευτική παράδοση», «δεν νοείται ελληνισμός χωρίς την λατρεία των αρχαίων Ελλήνων»! Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Σαφώς όχι!

Αφορμή για την παρούσα ανακοίνωσή μας πήραμε από την πρόσφατη, κατ’ έτος, συνάντηση των «αρχαιοθρήσκων» στο Λιτόχωρο Πιερίας, στις πρόποδες του Ολύμπου, του «βουνού των θεών» τους. Όπως είναι γνωστό, καθιερώθηκε κάθε καλοκαίρι, μετά το θερινό ηλιοστάσιο (21 Ιουνίου), να συγκεντρώνονται στο συγκεκριμένο χώρο, για να συμμετάσχουν στην εορτή των «Προμηθείων», Ήτοι: να κάνουν αναπαράσταση της προμήθειας της φωτιάς από τον μυθικό Τιτάνα Προμηθέα, ο οποίος την έκλεψε, σύμφωνα με το μύθο από τους «θεούς» και την πρόσφερε στους ανθρώπους. Και βέβαια, για την φιλάνθρωπο αυτή πράξη του οι μισάνθρωποι «θεοί», αυτοί που μισούσαν τους ανθρώπους και τους στερούσαν το αγαθό της φωτιάς, κάρφωσαν τον Προμηθέα στον Καύκασο, να τυραννιέται αιωνίως, ώσπου ένας άνθρωπος, ο Ηρακλής, θα τον απελευθερώσει από τα βάσανά του!
Ο έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος φρόντισε να δώσει αρκετά ευρεία δημοσιότητα στο «μεγάλο γεγονός» των αρχαιοθρήσκων. Άλλοι εκθείασαν το «μεγάλο γεγονός» και άλλοι το παρουσίασαν με σκωπτικό τρόπο.

H εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» (9-7-2018) παρουσίασε με κριτική διάθεση το γεγονός, με τον τίτλο: «Πιερία: Το γραφικό σόου της “παρέλασης” από τους δωδεκαθεϊστές στο Λιτόχωρο», έγραψε τα εξής χαρακτηριστικά: «Από χλαμύδες, σανδάλια και... αναμμένους πυρσούς πλημμύρισαν οι δρόμοι στο Λιτόχωρο Πιερίας το βράδυ της Παρασκευής, αφού δεκάδες δωδεκαθεϊστές προχώρησαν σε ακόμη ένα γραφικό σόου, στο πλαίσιο της ετήσιας γιορτής των “Προμηθείων”. Στις πενθήμερες εορταστικές εκδηλώσεις, που συμπληρώνουν φέτος 23 χρόνια, οι οπαδοί των θεών του Ολύμπου έδωσαν για ακόμη μία φορά το δικό τους... στίγμα, προκαλώντας αντιδράσεις και ειρωνικά σχόλια για την παρέλασή τους έξω από ορθόδοξους ναούς με αρχαιοελληνικές περιβολές, αλλά και για τις ευφάνταστες τελετουργίες στις οποίες συμμετείχαν για να τιμήσουν το αρχαίο ελληνικό πνεύμα. Μεταξύ άλλων, οι δαφνοστεφανωμένοι λάτρεις του δωδεκαθεϊσμού πραγματοποίησαν πομπή στο κέντρο του Λιτόχωρου, αφήνοντας άφωνους τους ντόπιους και τους τουρίστες. Την παράσταση έκλεψαν οι αρχαιοελληνικές χλαμύδες σε λευκές και μπορντό αποχρώσεις, με τις οποίες είχαν εφοδιαστεί οι συμμετέχοντες για να αποδώσουν φόρο τιμής στους θεούς του Ολύμπου... Μάλιστα, το δρώμενο πραγματοποιήθηκε υπό την αρωγή του Δήμου Δίου / Ολύμπου και των τοπικών Αρχών. Πάντως, οι έντονες κριτικές που έχουν δεχτεί στο παρελθόν περί... γραφικότητας δεν φαίνεται ότι πτοούν τους οπαδούς των δώδεκα θεών του Ολύμπου. Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα των “Προμηθείων”, οι εορταστικές εκδηλώσεις προσελκύουν κάθε χρόνο χιλιάδες (!) θεατές λόγω της υποβλητικής ατμόσφαιρας, της κατάνυξης και της έντονης συγκίνησης που προκαλούν...».

Εμείς δεν θα κάμουμε σκωπτικά σχόλια και ούτε θα χαρακτηρίσουμε την «εκδήλωση» αυτή των αρχαιοθρήσκων ως «σόου», διότι, η πίστη μας μας υπαγορεύει να σεβόμαστε τα πιστεύω των άλλων, όποια και αν είναι αυτά. Να σεβόμαστε την ελευθερία όλων, αφού πρώτος τη σέβεται ο αληθινός Τριαδικός Θεός μας, ο Οποίος μας δίνει το δικαίωμα, ακόμα και να Τον αμφισβητούμε, ακόμα και να Τον υβρίζουμε και να Τον λοιδορούμε. Άλλωστε και οι νόμοι δίνουν το αναφαίρετο δικαίωμα στον καθένα να έχει την πίστη της αρεσκείας του. Εμείς δεν θα ακολουθήσουμε τους προγόνους των συγχρόνων πολυθεϊστών, οι οποίοι, για αιώνες, στα πρωτοχριστιανικά χρόνια, μακέλεψαν τους δικούς μας προγόνους στην πίστη, με τα έντεκα εκατομμύρια Μάρτυρες. Ζώντας όμως σε δημοκρατική χώρα, έχουμε το δικαίωμα της κριτικής, διότι ότι λέγεται και πράττεται δημοσίως, υπόκειται σε δημόσια κριτική.

Θα ρωτούσαμε λοιπόν τους μονίμως «επαναστατημένους» και «οργισμένους» κατά ημών των Χριστιανών, αρχαιοθρήσκους, λάτρεις των αρχαίων «θεών»: πως είναι δυνατόν να τιμούν, κάθε χρόνο και να αναγάγουν σε λατρεία προς τους «θεούς» τους (διότι τα δημοσιεύματα κάνουν λόγο και για λατρευτικές εκδηλώσεις) τα «Προμήθεια», τη στιγμή, που σύμφωνα με την μυθολογία ο Τιτάνας Προμηθέας υπήρξε «αντάρτης των θεών»; Πως είναι δυνατόν να τιμούν τους «θεούς» τους και ταυτόχρονα τον εχθρό τους, τον οποίο καταδίκασαν να τυραννιέται αιώνια στον Καύκασο; Έχουν άραγε υπόψη τους, ότι το μυθικό πρόσωπο του Προμηθέα είναι το σύμβολο της ανθρώπινης ανταρσίας κατά του θείου; Γνωρίζουν ότι στους αποκρυφιστικούς κύκλους ο Προμηθέας ταυτίζεται με το πρόσωπο του Εωσφόρου, ο οποίος, εναντιώθηκε κατά του Θεού; Γνωρίζουν ότι ο Προμηθέας είναι το σύμβολο των αθεϊστών, ο οποίος συμβολίζει την ανθρώπινη ανταρσία κατά του Θεού; Πως συμβιβάζεται αυτή η αντίφαση και μάλιστα δίνεται τέτοια δημοσιότητα στις «εορτές» αυτές; Ποια σχέση μπορεί να έχει ο φιλάνθρωπος Προμηθέας με τον μισάνθρωπο Δία;

Σύμφωνα, επίσης, με την επίσημη ανακοίνωση των «Προμηθείων 2018», καλούνται οι επισκέπτες «Να γνωρίσουν το ελληνικό πνεύμα και έθος, να τιμήσουν τους αρχαίους φιλοσόφους και τις φιλοσοφικές σχολές με δημόσιες συζητήσεις και εκδηλώσεις, να παρακολουθήσουν καλλιτεχνικά, πολιτισμικά και τελεστικά δρώμενα, να μετάσχουν σ’ αυτά ως αναζωογονητική μύηση στις αρχέγονες πηγές που μας γέννησαν, να νιώσουν με κατάνυξη την πατρώα ψυχή, να έρθουν σ’ επαφή με την κοσμοθέαση των προγόνων μας». Ρωτάμε και πάλι τους αρχαιοθρήσκους: Γνωρίζουν άραγε καλά τι ήταν στην ουσία οι πολυποίκιλες μορφές της αρχαιοελληνικής θρησκευτικής παράδοσης και πόση σχέση είχαν με τους μορφωμένους αρχαίους σοφούς και επιστήμονες προγόνους μας;

Γνωρίζουν τη στάση των σκοταδιστικών ιερατείων απέναντι σε κάθε νέα ιδέα και πρόοδο; Γνωρίζουν τη στάση των σοφών, των φιλοσόφων και των επιστημόνων, απέναντι στους παιδαριώδεις μύθους, οι οποίοι και αποτελούσαν το «πιστεύω» του αμαθούς όχλου, τους οποίους ποδηγετούσε το ιερατείο; Γνωρίζουν για τις μεγάλες διώξεις και δίκες των σοφών και των επιστημόνων στην Αθήνα του 5ου αιώνος (όπως και των κατοπινών αιώνων), περί αθεΐας, τις οποίες απαίτησε το ιερατείο, με επικεφαλής τον διαβόητο ιερέα και μάντη Διοπείθη, το 431 π, Χ.; Γνωρίζουν ότι σε αυτές τις διώξεις καταδιώχτηκαν, ταλαιπωρήθηκαν, βασανίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, οι οποίοι δημιούργησαν το πολιτισμικό θαύμα της κλασικής Αθήνας (Σωκράτης, Θεόδωρος Κυρηναίος, Περικλής, Ασπασία, Αριστοτέλης, Πλάτων, Πρωταγόρας, Αλκιβιάδης, Αισχύλος, Ευριπίδης, Αναξαγόρας, Φειδίας, και τόσοι άλλοι); Η σύγχρονη έρευνα κατονόμασε τουλάχιστον πεντακόσιους, από τους κορυφαίους σοφούς, οι οποίοι διώχτηκαν, μόνο στην Αθήνα, ενώ για την υπόλοιπη Ελλάδα δεν έχουμε στοιχεία, όπου ασφαλώς η αρχαία θρησκεία έκανε τις διώξεις της και ίσως πολύ χειρότερα από την Αθήνα.

Διερωτόμαστε αν έχουν διαβάσει, με τη δέουσα προσοχή, τους αρχαίους συγγραφείς για την ανθελληνική, την αντικοινωνική και σκοταδιστική δράση των παραγόντων της αρχαίας θρησκείας. Αν έχουν διαβάσει τους ιστορικούς των περσικών πολέμων, όπου το κέντρο της αρχαιοελληνικής θρησκείας, οι Δελφοί, υπήρξε το πλέον ανθελληνικό κέντρο, το οποίο συντάχτηκε με τους Πέρσες και έδινε ψευδείς χρησμούς (άλλωστε όλοι ψεύτικοι ήταν), προς τις ελληνικές πόλεις να παραδοθούν στους Πέρσες, ως θέλημα των «θεών»! Έχουν ακούσει μήπως για τους τέσσερις φονικότατους «Ιερούς Πολέμους» (595-332 π. Χ.), οι οποίοι έγιναν για να υπερασπιστούν οι ιερείς τα συμφέροντα του μαντείου των Δελφών και αποδεκάτισαν έτσι τους Έλληνες και έφεραν πιο κοντά την παρακμή της Ελλάδος; Γνωρίζουν άραγε ότι το σκοταδιστικό θρησκευτικό αυτό κέντρο, της δεισιδαιμονίας και του ανθελληνισμού, υπήρξε ο ολετήρας της αρχαίας Ελλάδος και το κύριο αίτιο της παρακμής της, διότι ευθύνεται για την υποδαύλιση του αδελφοκτόνου πελοποννησιακού πολέμου, δίνοντας ψευδοχρησμούς στις αντιτιθέμενες παρατάξεις (Σπαρτιατών – Αθηναίων), για νίκη τους κατά των αντιπάλων; Γνωρίζουν για τη στάση των αρχαιοελληνικών «ιερών» κατά την ρωμαιοκρατία, των οποίων οι ιερείς υποδέχτηκαν τους κατακτητές ως σωτήρες; Γνωρίζουν μήπως ότι ουδέποτε οι σοβαροί αρχαίοι μας πρόγονοι διανοήθηκαν να μιμηθούν τους «θεούς» της αρχαίας θρησκείας; Γνωρίζουν μήπως, πως όταν οι Αθηναίοι κατέστρεψαν τους Μηλίους το 416 π. Χ. πρόβαλαν τον ισχυρισμό: ότι αυτά κάνουν και οι «θεοί» (Θουκ. Ε΄ Βιβλίο, 85-116); Γνωρίζουν τη μεγαλειώδη διακήρυξη του Ξενοφάνη (570-480 π. Χ.) ότι οι ποιητές – μυθογράφοι Όμηρος και Ησίοδος «ως πλείστα εφθέγξαντο θεών αθεμίστια έργα, κλέπτειν μοιχεύειν τε και αλλήλους απατεύειν» (Β12) («τραγούδησαν πολυάριθμες παράνομες πράξεις των θεών: πως κλέβουν, πως μοιχεύουν και εξαπατά ο ένας τον άλλον»;

Γνωρίζουν επίσης, αν έχει την παραμικρή σχέση ο ορθός λόγος των σοφών και των επιστημόνων με τους γραώδεις, παράλογους και ανήθικους μύθους, οι οποίοι συνέθεταν την «θεολογία» των διαφόρων μορφών της αρχαιοελληνικής θρησκείας; Αναρωτήθηκαν ποια σχέση μπορεί να έχει λ.χ. η οντολογία του Πλάτωνα, ο θετικισμός του Αριστοτέλη, τα μαθηματικά του Πυθαγόρα, η ιατρική του Ιπποκράτη, η αστρονομία του Αναξαγόρα και του Ιππάρχου, η Γεωμετρία του Αρχιμήδη και του Ευκλείδη, με τις απίστευτες και απίστευτες πρακτικές της μαντικής, της μαγείας, τις θυσίες, το φόβο των «διοσημειών», τη δράση των διαβόητων πυθαϊστών (πρακτόρων των Δελφών σε κάθε πόλη), τους ορφεοτελεστές, τους καθαρτές μιασμάτων, τους ψευδοθεραπευτές, τα ασκληπιεία των τσαρλατάνων ιεροθεραπευτών, και πάμπολλες άλλες πρακτικές της θρησκείας; Μπορούν να μας υποδείξουν πολλούς ιερείς και μάντεις, οι οποίοι υπήρξαν σοφοί και επιστήμονες; Ποια σχέση μπορεί να έχει η φιλοσοφία με την «Ιερή Πορνεία», τους κανιβαλισμούς των Μαινάδων, τους βακχισμούς, και δυστυχώς την φρίκη των ανθρωποθυσιών (φαρμακούς, κλπ), οι οποίες, σύμφωνα με σαφέστατες μαρτυρίες, του περιηγητή Παυσανία (110-180 μ. Χ.), του νεοπλατωνικού Πορφύριου (234-305 μ. Χ.), και του ρήτορα Λιβάνιου (314-392 μ. Χ.), τελούνταν καθ’ όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας, και τουλάχιστον έως και τον 4ο μ. Χ. αιώνα;

Ο αείμνηστος διαπρεπής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Β. Ιωαννίδης είχε αναφέρει τα εξής διαφωτιστικά για την διάσταση φιλοσοφίας και αρχαιοελληνικής θρησκείας: «οι διανοούμενοι και οι φιλόσοφοι εθνικοί ουδεμίαν πίστιν έτρεφον προς τους θεούς της μυθολογίας και κατεπολέμουν παντιοτρόπως την πίστιν του λαού εις αυτούς, δι’ επιχειρημάτων … οι Κυνικοί και οι Στωικοί φιλόσοφοι εχλεύαζον την πίστιν των πολλών ότι δια θυσιών και προσφορών εξηυμενίζοντο οι θεοί, ενώ κατ’ αυτούς η εσωτερική κάθαρσις μόνον δέον να διακρίνη τον αληθώς ευσεβή» (Β. Ιωαννίδη, Ο μυστικισμός του Απ. Παύλου, σελ.80). Επίσης ο μεγάλος μελετητής της αρχαίας Ελλάδος, Σουηδός καθηγητής Μ. Nilsson, τόνισε πως «Η πνευματική ανάπτυξη της Ελλάδος έφερε στο φως τα ελαττώματα των θεών της και της θρησκείας της» (M.Nilsson Ιστορία της αρχαίας ελληνικής θρησκείας, σελ. 277). Και ο καθηγητής Ευάγγελος Θεοδώρου επισήμανε πως «οι φιλόσοφοι εκλόνισαν εκ θεμελίων την λαϊκήν πολυθεϊστικήν πίστιν» (Θ.Η.Ε.,τομ.9,στ.66). Τέλος ο καθηγητής Πανεπιστημίου Π. Παναγιώτου έγραψε πως: «Αυτοί (οι φιλόσοφοι) βάλθηκαν ν’ ακουμπήσουν με τρόπο ότι γινόταν θετικότερο, τα μεγάλα αινίγματα του κόσμου: Ποια είναι η προέλευσή του, ποια είναι η ουσία και το νόημά του, ποιος είναι ο σκοπός και ποιο το παρελθόν και το μέλλον του. Και αφήνοντας τους θεούς στη μακαριότητα ή τις αυθαίρετες επιδιώξεις των, προσπαθώντας ακόμη, να εξοστρακίσουν, όσο γινόταν, τους παραλογισμούς τις αδικαίωτες πίστεις και τις μαγικές πράξεις που επηρεάζουν την πορεία των γεγονότων, και τις σχετικές ανακοπτικές κάθε προόδου φοβίες, έδωσαν ο καθένας των ή τουλάχιστον, προσπάθησαν να διαμορφώσουν κοσμολογικές θεωρίες, που αποτέλεσαν πηγές επιστημονικών ρευμάτων και προσανατολισμών για αιώνες κατόπιν» (Π. Παναγιώτου, Εισαγωγή στο Περί Ουρανού του Αριστοτέλη, εκδ. Νέα Σύνορα, Αθήνα 1989, σελ.59).
Μπορούν να μας πουν τι σχέση έχουν οι μύθοι της αρχαίας θρησκείας, ήτοι η «θεολογία» της, με την πίστη του Αναξαγόρα για το Θεό: «Νούς δε εστίν άπειρον και αυτοκρατές και μέμεικται ουδενί χρήματι, αλλά μόνος αυτός αφ’ εαυτού εστίν» (απ.12); Με την πίστη του Αριστοτέλη: «αΐδιον και ουσία και ενέργεια ούσα. Κινεί δε ώδε το ορεκτόν και το νοητόν» (Μεταφ.1072Β3); Με το «θείον αθάνατον και ανόλεθρον» του Αναξιμάνδρου; Με το «Πολλούς μεν θεούς λατρεύουσι τα έθνη, αλλ’ η φύσις ένα και μόνον Θεόν ενδείκνυσι» (Φιλοδ.Περί Ευσεβ.21), του Αντισθένη; Το «το θείον ουχί ανθρωπόμορφον, αλλ’ αποκλειστικώς πνεύμα» του Εμπεδοκλή; Με το «ει οι θεοί εισί κακοί, ουκ εισί θεοί» (Ηρακλ. Μαινομ.) του Ευριπίδη; Με τη θεώρηση του θείου, ότι, «1)ουκ έστιν γινόμενον», 2) «έστιν άπειρον», 3) «έστιν έν», 4) «έστιν ακίνητον και απαθές» και 5) «έστιν άυλον» ((ΜΕΕ,τομ.Θ΄,σελ.920) του Μέλισσου τα Σάμιου;

Αξιοσημείωτη είναι η παρατήρηση του μέγιστου των ιστορικών του 20ου αιώνος Άρνολντ Τόυμπη: Ότι οι ψυχές των Ελλήνων βρισκόταν «απελπιστικώς χαμέναι μέσα εις μίαν πνευματικήν ερημίαν … (γι’ αυτό) προχωρούσαν διαρκώς περαιτέρω εις την οδόν του σκεπτικισμού» (Σπουδή της Ιστορίας, μετ. Ν. Παπαρρόδου, Αθήναι 1962,σελ.455). Και αλλού επισημαίνει πως, οι φιλόσοφοι έθεσαν τον Δία «εντός κλουβιού (ο οποίος πια) ήταν ανίκανος να υποφέρει μιαν αιωνιότητα αναγκαστικής ευπρεπείας, ως ανώτερος τρόφιμος ενός στωικού αναμορφωτηρίου» (Άρνολντ Τόυμπη Σπουδή της Ιστορίας, μετ. Ν. Παπαρρόδου, Αθήναι 1962,σελ.473). Για όσους μελετούν σοβαρά και αντικειμενικά την ιστορία δεν έχουν παρά να διαπιστώσουν ότι η ακαθορίστων ορίων αρχαιοελληνική θρησκεία υπήρξε ένας από τους βασικούς παράγοντες παρακμής της αρχαίας Ελλάδος. Στα πρωτοβυζαντινά χρόνια αμφότερες έρεγχαν το επιθανάτιο ρόγχο τους, καθότι η θρησκεία είχε συμπαρασύρει την Ελλάδα στον τάφο της. Αν δεν βρισκόταν ο εύρωστος Χριστιανισμός για να σώσει, ό, τι καλό υπήρχε στην πολιτισμική της παράδοση, θα είχε την τύχη της αρχαίας θρησκείας! Ό, τι διέσωσε ο Χριστιανισμός αυτό αποτελεί την πραγματική αξία της αρχαίας Ελλάδος!

Όλα αυτά τα αγνοούν οι διοργανωτές των «Προμηθείων»; Αδυνατούμε να το πιστέψουμε. Δεν τα αγνοούν, απλώς τα προσπερνούν, διότι πραγματικός τους στόχος δεν είναι η ανάδειξη του καθαρού και πραγματικού αρχαιοελληνικού κλέους, αλλά η προώθηση της αρχαιοελληνικής θρησκείας, στην οποία θέλουν να δώσουν επίφαση «επιστημονική», «φιλοσοφική» και «πολιτισμική», για να την στρέψουν κατά της χριστιανικής μας πίστεως! Αυτός είναι ο πραγματικός τους σκοπός. Τα περί «επανελλλήνισης» και «λατρεία της αρχαίας Ελλάδος» και οι πομπώδεις φολκλορισμοί, είναι και γίνονται για τη δημιουργία εντυπώσεων!

Κλείνοντας την ανακοίνωσή μας θα θέλαμε για πολλοστή φορά να επισημάνουμε στους πιστούς μας, ότι το καινοφανές παγκόσμιο κίνημα της στροφής προς τον πολυθεϊσμό, δεν είναι τίποτε άλλο από μια σύγχρονη μορφή και τακτική αντιχριστιανισμού. Δεν είναι στην ουσία κάτι νέο, αλλά παλιό, το οποίο έχει τις ρίζες του στον «ευρωπαϊκό διαφωτισμό» του 18ου και 19ου αιώνα, ο οποίος ανέσυρε από τα αραχνιασμένα ντουλάπια της ιστορίας κάθε σαθρότητα του προχριστιανικού παρελθόντος, την οποία είχε απορρίψει η ιστορία και την οποία έριξε στον αγώνα κατά του παραφθαρμένου Χριστιανισμού της Δύσεως. Ο «κλασικισμός» προσπάθησε να περιθωριοποιήσει τον «σκοταδιστικό» Χριστιανισμό στη Δύση, κάτι που δε μπορεί να πετύχει στην Ορθόδοξη Ελλάδα μας. Οποιοδήποτε «αντίπαλο δέος» ενάντια στην γνήσια Ορθόδοξη Πίστη μας, αποδεικνύεται μηδαμινό και απόλυτα αναποτελεσματικό. Αυτό φάνηκε και στα φετινά «Προμήθεια», όπου, μερικές δεκάδες αρχαιόθρησκοι, προσπάθησαν να «συνδέσουν» τον πολιτισμό, τη φιλοσοφία και την επιστήμη με την αρχαιοελληνική θρησκεία, με την απόδοση τιμών στον «αντάρτη των θεών» μυθικό τιτάνα Προμηθέα! Που όμως η ίδια η φύση της «εορτής» αναιρεί πανηγυρικά την οποιαδήποτε σχέση αρχαιοελληνικής θρησκείας και αρχαιοελληνικού πολιτισμού!

Εμείς δεν θα συμμεριστούμε την άποψη κάποιου ιστολογίου, ότι «Με αυτά και με αυτά, το Λιτόχωρο πλέον είναι η μοναδική περιοχή της χώρας που κατάφερε να έχει δυο φορές τον χρόνο καρναβάλι» (https://luben.tv/stream/121564), αλλά θα κλείσουμε το πόνημά μας με έναν καταπληκτικό διδακτικό λόγο του Ισαάκ του Σύρου: «Πρέπει να ονομάζει κάποιος την σύγχυση όχημα του διαβόλου, καθότι ο σατανάς κατά την ομοίωση του ηνιόχου συνηθίζει να επιβαίνει στο νου, αφού λάβει μαζί του όλα τα πάθη, και εισέρχεται στην ταλαίπωρο ψυχή, την οποία καταποντίζει δια της συγχύσεως»:
(Ισαάκ του Σύρου, Λογ. ΛΓ ', εκδ. Αστέρος, Αθήναι 1961, σελ. 125). Διότι, τέτοια φαινόμενα, μόνο ως πνευματική σύγχυση μπορούν να λογισθούν!

Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών Ιεράς Μητρόπολης Πειραιώς

http://agiameteora.net/

Μπορείς να αλλάξεις τα πάντα , άν αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι!
Αντι-Αισθητικά Νέα

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...